14. Tuxtla Gutiérrez: Christmas in style

Vergeet niet eerst blog 13 Villahermosa, deel 2, te lezen!

(Jantje) Grappig hoe je zo op reis bepaalde rituelen en gewoontes kweekt eigenlijk.

Ons nieuwste slimgevonden (vinden we zelf) gewoonte is om niet meer met twee, volgeladen met rugzakken en ander tuig, in de volle hitte rond te lopen op zoek naar een hotelleke, maar dat 1 van ons op de zocalo (centraal plein) blijft met al het gerief, terwijl de ander rondloopt.

Klinkt simpel eigenlijk als je het zo leest. Hah!

Anywhoes, het zoeken naar een hotelletje toen we in Tuxtla Gutiérrez aankwamen, liep niet van een leien dakje.
We kwamen uit mottig en koud weer, dus met pull en vestje aan, en bereikten zo de Zocalo onder een hete 30graden zon. Moe en bezweet een deftig hotelletje vinden, ´t is geen eenvoudige opgave. Maar na anderhalf uur quadras aflopen toch eentje gevonden, en wat voor eentje. Waarschijnlijk niet de mooiste, maar zeker de properste al van deze reis, vlakbij het centrale plein (ja en toch anderhalf uur ernaast gekeken ja :-p), toch bijna het goedkoopste tot nu toe, en een badkamertje in massief (nep) marmer. Proooooooper.

O even uitleggen hoe het hier werkt, echt gewoon fantastisch. De straten volgen net zoals in Oaxaca een perfect dambord-patroon. De locale bevolking legt je dus de weg uit a la: 3 quadras naar daar en 2 naar daar en zo, echt makkelijk. Nu, in Tuxtla G, is het nog een stukje makkelijker zelf, want de straatnamen hier zijn genoemd naar hun ligging.

"Vrij vertaalt": ons hotel ligt in 1-zuid-richting-west-straat. En de eerste busrit vertrok vanop de hoek van de 7-zuid-richting-oost-straat en de 3-oost-richting-zuid straat. Zalig gewoon.

Soitjes, ´t was tijd om die prachtige douche van ons hotel eens uit te proberen, en daguitstap één te maken...

(Piepeke) Rarara, ons eerste uitstapje was naar de locale zoo, hihi nog meer beestjes dus! Veel ga ik daar dus niet op ingaan of ik zou jullie toch maar vervelen, maar t'was allesinds een prachtig park. Hier zaten de dieren wel zo veel mogelijk in hun natuurlijke omgeving en geen gids die ons in't spaans probeerde te imponeren over de verschillende boomsoorten... Gewoon heel op't gemak rondkijken op eigen tempo en ons amuseren tussen al dat wild!

s'Avond zijn we wegens gebrek aan t'vinden van een goed restaurantje, iets gaan eten naar de pizzahut en het terugkeren, tjah was het dus mijn toer om gewond te geraken...

Bij het oversteken van een drukke baan, ben ik met mijn sandaaltjes tussen één van de veel te brede rioolroosters terecht gekomen. (levensgevaarlijk gewoon, die riolen hier) k'Zat er met 1 been tot mijn knie in en met mijn andere voet heb ik me willen tegen houden, maar helaas er ook half in gesukkelt :(

Gelukkig kon ik nog roepen naar Jan, die zich van geen kwaad bewust, de bus wou opstappen.

Gevolg: de eerste momenten veel gebleit, een ei op m'n ene been en m'n andere been blauw tot aan m'n knie. Jan (gentleman als hij is) heeft me dan ondersteund terwijl we strompelend naar het hotel terugkeerden. Nu ja, er is zowiezo niks gebroken en vandaag kan ik er al weer redelijk op wandelen, beetje trager weliswaar ;) kDacht eigenlijk dat het vandaag echt wel heel dik zou staan, maar dat valt gelukkig goed mee. Genoeg gewonden deze reis, zou ik zo zeggen!

(Jantje) Ja liefst, want 1. het wordt erger en erger, en 2. de trouwe bloglezers zullen al door hebben dat het elks op z´n beurt eens iets tegenkomen is, dus I´m next... Creepy.

Vandaag dus de drie benen gestrekt, hehe, en in de 7-zuid-richting-oost-straat (we stonden eerst in de 7-oost-richting-zuid-straat, hah) een busje genomen naar Chiapa de Corso, een liefelijk gezellig en echt fotogeniek dorpje. Daar naar de kade gewandeld en voor de tweede keer deze reis op een bootje gesprongen.

Doel van de trip: Cañon del Sumidero, een rivier die zich in miljoenen jaren tijd een pad geërodeerd heeft tussen de bergen. We zagen er eerst wat vlinders, vogels en krokodielen (waar we na 3 dagen beestjes zien eigenlijk niet zo hard meer van onder de indruk waren, hehe), en dan werd het uitzicht mooier en mooier.

Op het hoogtepunt (of is het nu dieptepunt?) van de trip bevonden we ons op het water, met aan elke kant een rotswand die volledig vertikaal bijna een hele kilometer hoog was!!! Geen telelens was groot genoeg om het geheel te kieken, zo imposant zeg!

Trouwens, op een gegeven moment kwam er in het midden van de rots een miniwatervalletje uit. Niet veel, nauwelijks de hoeveelheid water die uit een douchekop - Belgium, not Mexico - stroomt.

Gevolg, enkel op die rotswand groeit kan er een klein beetje vegetatie overleven. Meer dan wat mos is het niet, maar samen vormt het wel een levende kerstboom van vorm, van zo´n goeie 800m hoog.

Merry christmas in style.

Dan gegeten (ook hier krijg je nooit hetzelfde als de prentjes op de kaart, bah!), met z´n 15 in een minibusje (record niet gebroken) en beetje bloggen hè... Morgen is het vroeg dag dus...

(Piepeke) We slapen nog 1 nachtje hier in Tuxtla om morgenvroeg (vroeg is toch de bedoeling) rond een uur of 7 te vertekken naar San Cristobal de las Casas... Pittoresk stadje met heel veel bezichtegingen en we hopen ook één van de indianendorpjes te kunnen bezoeken. Helaas zijn die heel moeilijk toegankelijk voor toeristen dus good luck voor ons. We hopen de 7 km tocht te paard te doen als dit lukt met mijn been tenminste, we zien wel. s'Avonds reizen we dan direct al door met de nachtbus naar Palenque...

Drukke dagen dus, maar t'komt allemaal goed ;)

Hoe is het daar trouwens nog? Hier is het weer al helemaal terug dik in orde, lekker warm overdag en s'avonds goed fris, ideaal om te slapen...

Oja mama, we hebben die 2 pakjes een paar dagen geleden opgestuurd, maar dat ging zowiezo zo'n 10 dagen duren dus dat zal rond de 28ste november pas zijn! Je moet ons trouwens eens tonen hoe je ons Muppet in bedwang kan houden tijdens het kammen. (lukt ons niet zo goed)

t'Is tijd om Tuxtla by night nog wat te verkennen dus k'ga jullie laten...

Niet vergeten: k'Ziet jullie allemaal graag en tussen ons gezegd en gebleven: kga blij zijn als ik jullie terug zie, want kmis jullie wel een beetje hoor!

dikke knuffels en vele zoentjes xxxxxxxxxxxxxxxxxx piepeke

(Jantje) We zien jullie allemaal zo graag zelfs, dat we nog voor niemand een souveniertje gekocht hebben. Lief he dat we jullie het niet aandoen om een ongemeende "ooo zo lief" te moeten uiten bij het zien van een kitcherig 12-in-een-dozijn prulletje?

Nee echt serieus nu, het is echt jammer dat alle kleine stalletjes exact dezelfde "authentieke" "lap-die-toeristen-er-eens-goed-bij" dingetjes verkopen. Maar voor de rest, een fantastisch land. En toch, lopen we echt heel veel aan jullie te denken. We missen jullie echt. Wou ook nog even zeggen...

- Muppet stil gekregen? Echt, moet je gewoon tonen, en foto´s van trekken, hahaha, is een uniekum! Hoe is het met ons Munchkie? Moet van Piepeke zeggen dat we ondertussen wel een foto van een hangbuikzwijntje hebben, hihi, voor de papa, hihi.

- Vind het jammer van je kiekske, Papz, moja er lopen er hier genoeg, we brengen er wel eentje mee! Ah één vogel maakt de lente niet en beter één in het kiekenkot dan 10 op je land, of zo... Goed voor elkaar zorgen he. Ps Xje, de chocomelk trekt hier op niets, hint hint, hehe.

- Miss you too wi broere. Geen wow en keukenrebellennieuws meer? Cinemaatje lijkt me schitterend, vandaag trouwens een Cinépolisio gezien, haha! Film van Hitman was ook goed dus dat beloofd. Ik siet je graag! Echt mazzzzz! Muah!

- De bomma nog steeds online! Superhip wi! Trouwens bommatje, je moet eens op F5 (Helemaal op de allerbovenste rij op je toetsenbord) duwen, die knop is ook "vernieuwen" en is stoerder, haha.

- Oei zou ons huis er nog staan? Had waarschijnlijk mijn rekening van Telenet moeten betalen voor ik het appartementje overliet... Ah ja geen nieuws goed nieuws en geef ons katjes een extra knuffeltje voor ons he!

- Was leuk belletje te krijgen he? Wees maar beetje voorzichtig met al dat werken wi. Volgende keer nemen we je allemaal mee dan hoef je ons niet te missen. t´Lijkt alsof je ook wel vakantie kunt gebruiken. Love you wi.

- Empathie, haha, maatje, geloof je toch zelf niet? Moest lachen toen je schreef over onze discussies. Mis ze zelfs, haha! Voor mij één suikertje en een goeie slok melk hè!

- Ai ai, zeg maar aan Maarten dat hij dit weekend extra teddybeergehalte toont he. Wat trouwens leuk berichtje van hem (alle, we denken het toch, SCS nodig haha), dank je. Speciaal voor ons Mientje sturen we als attachtment wel een extra straaltje zon, ok?

En natuurlijk voor al de rest ook, vele zonnestraaltjes, zoentjes, groetjes en knuffeltjes.

Janneman Robinson