9. Puerto Escondido: Wie zijn gat verbrand...

(jantje) Surf`s up duuuude. We brengen jullie opnieuw een verhaaltje, deze keer vanuit Puerto Escondido, een uit z`n voegen gebarsten vissersstadje, uitgegroeid tot één van de beste surfstadjes ter wereld.
Hier geraken was anders geen aangename ervaring. Eigenlijk was het afgeraden, door onze ondertussen dikke vriend Trotter, om het traject ´s nachts af te leggen. We werden dan ook voor de eerste keer serieus gefouilleerd voor we mochten opstappen. Ah ja, achteraf gehoord van ´t thuisfront dat de bandieten te druk bezig waren met die andere reizigers (we nemen nu eenmaal het vervoersmiddel van het plebs hier...), het enige dat ons de hele reis overviel was de verachtelijke geur van een chemisch toilet dat al weken kapot was, geen doorsjasmogelijkheden biedt en zich bevond op een halve meter van onze neus. Omdat we de vorige reis door de warmte waren overvallen, kozen we net de bus uit met chauffeur die wereldleider is van de zet-de-airco-een-hele-nacht-op-maximum-fanclub. Gevolg...
Allebei een hele dag gewoon kramp gehad in onze keeltjes, van de kotsneigingen die we moesten onderdrukken op de rit, en een halfverstopte neus.

(Piepeke) t'Voordeel van de nachtbus, we kwamen juist op tijd aan om op't gemak hotel te zoeken en nog een hele dag te kunnen genieten van de woeste wateren! Mja dat zoeken duurde wel iets langer dan hier voorgesteld, want die vriendelijke mexicano's sturen je echt wel van hier na ginder, iedere keer maar 5 minutos zogezegd, om toch maar niet te moeten toegeven dat ze't ni weten...
Nuja, t'hotelleke valt weerom heel goed mee, prachtig uitzicht op't lang strand, mooie kamer en rarara een zwembad... Maar net iets onpersoonlijkers dan het vorige, geen klagen hoor...
Na ingecheckt en iets te hebben gegeten (boterhammeke met choco,hihi) zijn we de zee eens gaan aflopen. t'Zijn dus inderdaad serieuze golfkes hier...
Mooi plekske uitgezocht en ons wat te rusten gelegd, hmm deed deugd na die kiezige nachtrit!
En daarna (hoe zielig het ook klinkt) nog iets gegeten op de hotelkamer en rond 19.30u, lokale tijd, in slaap gevallen met koppijn van vermoeidheid... oh ja, teken dat keer nodig was zeker...

me catching my first wave (hihi)

(jantje) Heerlijk vroeg opgestaan want... Het fameuze internationale surffestival dat hier jaarlijks eind november plaatsvindt, vindt helemaal niet eind, maar midden november plaats... En omdat de mooiste golven ´s ochtends de branding kussen, zijn we vroeg uitgecheckt, om daarna op de tribune, net naast de jury, te kijken naar de surfers die per 4 het water inzwommen en probeerden de hoogste sprongen te maken, langste tunnels (als één van die 3m hoge golven om-plooit) te doorkruisen, ... Na een voormiddag van ooo, aaaaaah, en waauw, zijn we terug een rustig plekje gaan opzoeken.
Terwijl we in ons hoofd onszelf de woestste golven zagen trotseren, hebben we dan maar genoten van de laatste keer zon-zee-strand, want vanavond trekken we opnieuw het binnenland in. Eén van ons heeft nèt een beetje te veel van de zon genoten, want haar billekes zijn mooi babyroze, grappig zicht onder dat rokje. (Maar heb belooft niet te zeggen wie van ons twee, hihi).
Iets geleerd vandaag, als ze in Mexico beweren "De beste ... van héél Mexico", dan menen ze dat ook. Ons avondeten kostte ons met drank en tip misschien wel de volle 6 euro, maar bestond dan ook uit een bordje met Papas (Frietjes, of toch poging tot), salade, en 6 boterhammen op elkaar, gevuld met tomaat, ajuin, salade, guacomole, pepers, omelet, kip, ham, kaas en knapperige bacon. Vind dat maar eens in ons kleine landje...
Nou ja, er zijn best wel dingen die ik mis hoor aan ons kleine landje...

(Piepeke) Ja toch wel, zoals een goeie dokter die me kan geruststellen...
kSta namelijk van boven m'n borst tot in m'n gezicht met blaasjes en bubbels.
Tis eigenlijk al iets beter dan gisteren, maar toch ni echt een zicht. k'Denk één of ander allergie, ma tzou wel handig zijn, moest ik weten de welke :s tZou best wel iets met de zon kunnen te maken hebben, dus veel insmeren met anti-allergie-crème en paar pillekes slikken. We trekken vanavond toch weer t'binnenland in naar Oaxaca dus hopelijk gaat het rap over...
Voor de rest, kmis mijn kattekes, elke keer dak hier poesje hoor miouwen (en das heel regelmatig) denkek aan die twee bengeltjes kon ik hen en heel ons familie maar in ons rugzakske steken é!
Maar we stellen het hier heel goed, als dat een geruststelling kan zijn. Nog geen overvallen of ander gruwelijke gebeurtenissen. (zelfs nog geen tarantulla's tegengekomen) Beetje aan ons kleurke gewerkt, maar tis nog lang niet zoals die mexicaantjes hier hoor, bijna ;) Jantje's vingerkes zijn goed aan't genezen en we zien elkaar nog steeds graag! Goed nieuws dus!
kGa jullie nu verlaten, hihi, maar niet voorgoed hoor... Tis gewoon ons coctailtjes staan te wachten, happy hour van 17-19u, 2 voor de prijs van 1...
Joepieeeeeeeeeeee
kziet jullie graag hoor, ni vergeten é! we missen jullie!
dikke kussen xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx piepeke

(jantje) Piña colada time!!
Oaxaca (lees: wah-hah-kah, onze volgende stop dus) is een megagoed bewaard koloniaal stadje, vanwaar we hopelijk enkele kilometers kunnen wandelen tot de hutjes en tentjes van enkele native-stammen. Kijk Guus, dit is nou een echte Toxicaan. (No relation to: Toxic)
Als altijd kunnen we dus niet goed inschatten in hoeverre we jullie gaan kunnen vertellen over onze avonturen, maar blijven reacties nalaten, zelfs al zijn het kortjes, is echt fijn.
Mis jullie allemaal mazzzzazz.
Dikke dikke soen!!!!
Janneman Robinson

ps broertje, heb eraan gedacht, WOTLK day, haha. Veel plezier maar geniet met mate he, als je puntjes goed zijn ga je in de vakantie des te meer ongestoord kunnen gamen, met mij dan... :-)